Μια φανέλα, την οποία έχουν φορέσει ορισμένα από τα πιο βαριά ονόματα του ισπανικού μπάσκετ. Μια φανέλα, την οποία έχουν φορέσει ορισμένα από τα πιο δυνατά ονόματα που πέρασαν τον Ατλαντικό και έπαιξαν στην Ισπανία. Μια φανέλα, την οποία επί χρόνια φορούσε η Μαριέλλα Φασούλα σε μια πόλη που λάτρεψε και λατρεύτηκε. Μια ομάδα που μετράει 32 συναπτά έτη στην νυν Liga Endesa, μια ομάδα με οκτώ πρωταθλήματα Ισπανίας, δέκα κύπελλα, εννέα σούπερ καπ και 16 κύπελλα της περιφέρειας Castile and Leon.
Μια ομάδα που κατέκτησε την Euroleague το 2011, έφτασε στον τελικό το 2009 και το 2021, πήρε το χάλκινο μετάλλιο το 2022, πήρε το Super Cup το 2011 και έχει φτάσει δύο φορές στα ημιτελικά του EuroCup. Και για να κλείσουμε με την… απαρίθμηση των διακρίσεων, μια ομάδα η οποία παίζει από τη σεζόν 2004-05 συνεχόμενα σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Τουτέστιν, 21 χρόνια χωρίς να λείψει ούτε μια σεζόν!
Αυτή είναι επιγραμματικά η Perfumerias Avenida, ένας σύλλογος που ιδρύθηκε στη Σαλαμάνκα το 1988 και έκτοτε διαγράφει τη δική του πορεία και γράφει τη δική του ιστορία στο μπάσκετ γυναικών, στοχεύοντας φέτος να φτάσει σε μια ακόμα σπουδαία διάκριση.
ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΠΕΡΥΣΙ: Πρωταγωνίστησε σε ένα μια από τις κλασικές ιστορίες… FIBA, με χαμένο το μπάσκετ. Η Αβενίδα αγωνίστηκε την προηγούμενη σεζόν, όπως και τα τελευταία πέντε χρόνια, στην Euroleague γυναικών, όπου έφτασε μέχρι τη δεύτερη φάση των ομίλων. Από την πρώτη φάση προκρίθηκε ως τρίτη με ρεκόρ 3-3 και στη δεύτερη φάση θα διεκδικούσε την πρόκριση στο do or die ματς απέναντι στην Μπουρζ. Ηττήθηκε 62-51, αγωνιζόμενη με πολλές ελλείψεις λόγω ίωσης που είχε χτυπήσει την ομάδα και με την ευρωπαϊκή ομοσπονδία να παραπέμπει για αναβολή στη γαλλική ομάδα, η οποία λόγω χρονοδιαγράμματος δεν το δέχτηκε. Έκλεισε τη σεζόν με συνολικό ρεκόρ 5-7, ενώ στο ισπανικό πρωτάθλημα κατετάγη τέταρτη και στο κύπελλο ηττήθηκε στον τελικό από την Jairis.
ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΦΕΤΟΣ: Θα ήταν αήττητη στην Ευρώπη, αν δεν είχε βρει στο δρόμο της τον Παναθηναϊκό. Η Αβενίδα έχει ευρωπαϊκό ρεκόρ 9-1, ολοκληρώνοντας τον όμιλο με ρεκόρ 5-1 και με μοναδική ήττα εκείνο από το τριφύλλι στην Ισπανία, ενώ στην Αθήνα είχε κερδίσει με 92-73. Ακολούθησε η διασταύρωση με την Εμλάκ Κονούτ με δύο νίκες για την ισπανική ομάδα και συνολική διαφορά 15 πόντων, ενώ στο εγχώριο ντέρμπι προκρίθηκε πολύ ευκολότερα του αναμενομένου. Κέρδισε 86-58 στην Σαλαμάνκα την Μπαχί Φερόλ και στον επαναληπτικό 79-57 για να πάρει την πρόκριση με συνολικό +50!!
Στο ισπανικό πρωτάθλημα, είναι στην έκτη θέση με ρεκόρ 9-8 και αν θέλετε μια… μπακάλικη σύγκριση, είχε κερδίσει εκτός έδρας την Hozono Global Jairis, αντίπαλο του Αθηναϊκού Qualco στη φάση των «32», με 80-75.
ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ: Έχει ένα σύνολο ικανών παικτριών, ένα γεμάτο ρόστερ και ένα παζλ εθνικοτήτων, όπως θα δούμε και πιο κάτω, αλλά δεν μπορεί παρά να ξεχωρίζει το next best thing του ισπανικού μπάσκετ. Η Ιγιάνα Μάρτιν είναι δεύτερη σε χρόνο συμμετοχής, πρώτη σκόρερ και δεύτερη σε efficiency και είναι μαζί με την Αντρέα Βιλάρο το «Α» και το «Ω» της ομάδας. Το παρελθόν σε συνδυασμό με το παρόν και το μέλλον. 20 ετών, βασική με την Εθνική ομάδα, MVP στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα U19 του 2023, και το ευρωπαϊκό U16 του 2022, με την ατυχία να προσβληθεί από ιό το προηγούμενο καλοκαίρι στο ευρωμπάσκετ στην Αθήνα και να μην μπορέσει να ενισχύσει την ομάδα της από τα προημιτελικά και μετά.
Η ΠΡΟΠΟΝΗΤΡΙΑ: Μια πρώην παίκτρια, η οποία έχει παίξει στο υψηλότερο επίπεδο σε Ευρώπη και στο WNBA, μια παίκτρια με διεθνείς συμμετοχές σε Παγκόσμια και ευρωπαϊκά πρωταθλήτρια, όπως και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, και μια προπονήτρια που προσπαθεί να βαδίσει στα χνάρια της παίκτριας. Η Άννα Μοντανιάνα ανέλαβε την Αβενίδα στα μέσα της προηγούμενης σεζόν, έπειτα από μια πορεία οκτώ ετών στο χώρο της προπονητικής κι ενώ πρωτύτερα είχε εργαστεί στην Gernika και την Jairis. Ήταν μέχρι το προηγούμενο καλοκαίρι και προπονήτρια στην Εθνική γυναικών της Μ. Βρετανίας, με την Στέλλα Καλτσίδου να αποτελεί τη διάδοχό της.
ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ: Το όνομα του γηπέδου είναι όσο μεγάλο όσο και η αξία της παίκτριας, της οποίας πήρε το όνομά της. Το «Pabellón Municipal de Würzburg» ή εδώ και μερικούς μήνες «Silvia Domínguez» είναι από τα γήπεδα της Ευρώπης, τα οποία αποτελούν Μέκκα για το μπάσκετ γυναικών. Με φανατικό κοινό για την Αβενίδα, το οποίο γεμίζει το χωρητικότητας τριών χιλιάδων θέσεων γήπεδο σχεδόν σε κάθε ματς, με εξαιρετική ατμόσφαιρα και με μια παίκτρια-σύμβολο για το ισπανικό μπάσκετ και για την Αβενίδα, την Σίλβια Ντομίνγκεζ, να τιμάται με αυτό τον τρόπο τον προηγούμενο Μάιο, όταν σταμάτησε και την καριέρα της.
ΤΟ ΡΟΣΤΕΡ: Το μεγάλο ερωτηματικό είναι η Regan Magarity, η οποία είναι στη διαδικασία επιστροφής και ενδεχομένως να παίξει στις αναμετρήσεις με τον Αθηναϊκό Qualco για πρώτη φορά τη φετινή σεζόν και έπειτα από τον σοβαρό της τραυματισμό το Φεβρουάριο του 2025. Από ‘κει και πέρα, συναντάμε τη «δική μας» Virag Kiss, η οποία εντάχθηκε στην Αβενίδα έπειτα από την αποχώρησή της από τον Αθηναϊκό, τις Αμερικανίδες *Zellous, *Meyers και Cave, την Ιταλίδα Spreafico, τη Γαλλίδα Djaldi-Tabdi και, φυσικά, έναν αξιόλογο γηγενή κορμό με τις Soriano, Arrojo, Martin και Vilaro. Αποχώρησαν από την Αβενίδα μετά τις αναμετρήσεις κόντρα στην Εμλάκ Κονούτ οι Στουπάλοβα και Erikstrup. Συνολικά, πρόκειται για μια γεμάτη και ισορροπημένη ομάδα, όπως άλλωστε είναι και η δική μας.
* Έχουν ευρωπαϊκό διαβατήριο.
| # | ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ | ΗΜ. ΓΕΝΝ. | ΥΨΟΣ | ΘΕΣΗ |
| 1 | Claudia Soriano | 5/3/2003 | 1μ.71 | PG |
| 3 | Laura Spreafico | 19/6/1991 | 1μ.82 | SF |
| 7 | Maria Belen Arrojo | 8/1/1995 | 1μ.88 | SF |
| 10 | Iyana Martin | 18/1/2006 | 1μ.74 | PG |
| 11 | Shavonte Zellous | 28/8/1986 | 1μ.78 | SG |
| 12 | Abigail Meyers | 14/7/1999 | 1μ.83 | SG |
| 13 | Andrea Vilaro | 9/5/1993 | 1μ.79 | F |
| 14 | Mousdandy Djaldi-Tabdi | 6/12/1995 | 1μ.84 | C |
| 23 | Virag Kiss | 12/4/1998 | 1μ.94 | C |
| 55 | Khadijiah Cave | 19/2/1995 | 1μ.91 | C |
| – | Regan Magarity
|
30/4/1996 | 1μ.90 | PF |
